Borstesthetiek
Een beschrijving van het probleem
Chirurgische planning is afhankelijk van het type borsthypertrofie (overmatige groei)
Type 1:
De toename in volume situeert zich voornamelijk in het centrale en bovenste deel van de borst. De zwaartekracht trekt het weefsel naar beneden en de afstand van tepel tot sleutelbeen stijgt sterk, terwijl deze tot de plooi onder de borst slechts licht toeneemt.
Type 2:
De klier is overontwikkeld in het onderste gedeelte van de borst. Meer huidrek treedt op onder de tepel, zodat de afstand van de tepel tot de borstplooi toeneemt.
Type 3:
Een combinatie van bovenstaande, waarbij beide metingen aanzienlijk toenemen.
Doelstellingen van Heelkunde
Het probleem is het resultaat van zowel een teveel aan huid als aan weefsel. Chirurgie vermindert dus het volume en herschikt bovendien de huid om een aangename vorm te produceren. Hierbij wordt de tepel verplaatst en het tepelhof verkleind indien nodig.
Technische aspecten van de Chirurgie
Er is aanzienlijke vooruitgang gemaakt in de chirurgische technieken voor borstverkleining in de afgelopen 50 jaar. Aanvankelijk was volumereductie het hoofddoel. Dit werd verfijnd om ook in een aangename vorm te voorzien . Recentere ontwikkelingen stellen ons in staat om het bovenstaande te bereiken terwijl het de omvang van de littekens minimaliseert. De aandacht wordt ook gehandhaafd op het behoud van de bloedstroom en de sensatie van de tepel en het tepelhofcomplex.
Voor de operatie tekent de chirurg een aantal complexe markeringen op de borst van de patiënt. Het is belangrijk om dit uit te voeren terwijl de patiënt rechtop staat aangezien de verhoudingen veranderen bij het neerliggen voor een operatie.
De metingen berekenen de hoeveelheid weefsel die verwijderd dient te worden en de nieuwe hoogte van de tepel. Het is moeilijk om een bepaalde gewenste borstvorm te plannen, maar na overleg kan een gemiddelde borstgrootte worden overeengekomen. Meestal wordt een C cup beschouwd als de beste balans tussen borst-en borstkasgrootte, maar dit kan worden aangepast aan de voorkeur van de patiënt.
De procedure bestaat uit drie hoofdcomponenten.
Een weefsel ‘pedikel’ wordt ontworpen om de bloedtoevoer en het gevoel aan de tepel te behouden. Overtollige huid en weefsel worden vervolgens verwijderd, voordat de borst uiteindelijk in een aangename vorm wordt gebracht en gesloten. Een aantal alternatieven bestaan voor elk van deze fasen.
De bloedtoevoer naar de tepel kan bereikt worden door “pedikels’ die vanuit verschillende richtingen ontstaan en deze kunnen ontworpen worden in verschillende diktes. Evenzo kan borstweefsel voornamelijk uit de bovenkant, de onderkant of van buiten de borst verwijderd worden. Nadat een wig weefsel wordt verwijderd, produceert het bij elkaar brengen van het resterende weefsel een aangenaam borst ‘kegel’.
De overtollige huid kan verwijderd worden volgens een van de beschreven methodes gebruikt bij een borstlift. Er zal een litteken ontstaan rondom het tepelhof en één uitbreidend verticaal naar beneden. In sommige technieken genaamd ‘verticaal litteken’ zijn dit de enige littekens.
Gewoonlijk echter zal nog een litteken in de plooi onder de borst nodig zijn om de ideale vorm te bereiken. Algemeen gesteld zijn er twee technieken die het meest worden gebruikt.
De verticale litteken techniek (van Lassus en Lejour)
Hierbij worden de tepel en het tepelhof met een van bovenaf geleverd bloedtoevoer gelaten. Een wig weefsel wordt verwijderd uit het onderste deel van de borst en de enige littekenvorming betreft deze rondom het tepelhof en deze verticaal tot aan de plooi onder de borst.
Het belangrijkste voordeel is de beperkte littekenvorming.
De nadelen zijn dat de bloedtoevoer naar de tepel net zoals het gevoel verlaagd kunnen zijn.
De huid wordt enkel horizontaal getrokken in het onderste deel van de borst zodat overtollige huid langs de verticale lijn kan toelaten dat het overliggend weefsel terug begint af te zakken. Patiënten voor deze operatie moeten zorgvuldig gekozen worden.
Perforator techniek (van Blondeel)
Hier worden de tepel en het tepelhof bevloeid door ‘perforerende’ bloedvaten die uit de pectoralis major spier komen van onderuit. Deze techniek houdt ook rekening met de sensorische zenuwen naar de tepel, dewelke in de meeste gevallen bewaard kunnen worden.
Weefsel wordt voornamelijk verwijderd van onder en boven de tepel.
Om optimaal de huid te reduceren in het onderste gedeelte, is een litteken van variabele lengte noodzakelijk in de plooi onder de borst.
De belangrijkste voordelen van deze methode bedragen een robuste bloed- en zenuwvoorziening van de tepel en een natuurlijke vorm van de borst en het tepelhof na de chirurgie.
Wat te verwachten na de operatie
Er zal een verband aanwezig zijn op de wonden van elke borst. Elastische tape of een speciale beha kan gebruikt worden om de borst te ondersteunen. Er zullen vaak buisjes aanwezig zijn die door de aangrenzende huid naar buiten komen, voor de afvoer van overtollige vloeistof die zich na de operatie ophoopt.
Deze kunnen verwijderd worden tussen de 24 en 48 uur na de operatie. Het is normaal om het volgende te zien na de operatie:
Blauwe plekken, meestal rond het tepelhof, maar de verkleuring kan zich verspreiden over de borstkas.
Zwelling van de borst komt ook vaak voor.
Dit wordt erger in de eerste paar dagen, maar verbetert daarna geleidelijk aan.
Tijdelijk gevoelsverlies van de tepel, het tepelhof of de omliggende huid.
Dit komt vaak voor en kan weken tot maanden duren om volledig te herstellen, afhankelijk van de ingreep.
Er zal ook pijn aanwezig zijn na de operatie.
De initiële pijn gaat weg, maar wanneer de littekens rijpen zal er occasioneel stekende pijn aanwezig zijn in de komende maanden.
Borstvergroting
Een beschrijving van het probleem
Borstvergroting wordt uitgevoerd bij vrouwen die vinden dat hun borsten te klein zijn (hypoplastisch).
In de meeste gevallen is er slechts behoefte aan extra volume maar soms kan mild afhangen van de borst gecorrigeerd worden door toevoeging van een implantaat.
Na liposuctie is borstvergroting de meest uitgevoerd procedure door plastisch chirurgen.
Als een borst klein is en tevens significant afhangt, kan het nodig zijn om een borstlift tegelijkertijd met een augmentatie uit te voeren. Dan kunnen zowel de vorm als het volume worden aangepakt.
Bij het bespreken van de problemen en de oplossingen voor hypoplasie van de borst, is het belangrijk te realiseren dat het eindresultaat aanzienlijk wordt beïnvloed door de kwaliteit van de bovenliggende huid en de consistentie van het borstweefsel.
Hoe beter de huid en hoe dikker het onderliggend subcutaan vet, hoe meer het implantaat bedekt zal zijn en het resultaat natuurlijker zal zijn.
Doel van de operatie
Het doel is om het volume van de borst te vergroten en / of de bovenliggende huid te verstrakken.
Als er eveneens een lift wordt uitgevoerd, zal de tepel omhoog worden verplaatst, naar een meer esthetische positie.
Om een borst te vergroten zijn er een aantal technieken beschikbaar:
Implantaat
Vet transfer of ‘lipofilling’
Microchirurgische weefsel transfer
Externe expansie
De chirurgische techniek
Implant gebaseerde borstvergroting
Borstimplantaten zijn als kleine ballonnen.
De buitenlaag is zacht en elastisch, maar zeer sterk.
Er zijn verschillende stijlen van implantaten waarbij de buitenste lagen verschillen in dikte, structuur en flexibiliteit. Sommige hebben een extra buitenste laag van titanium of polyurethaanschuim.
De prothese is gevuld met een zoutoplossing (zout water) of siliconengel. In het verleden konden vloeibare siliconengels problemen opleveren als de buitenlaag scheurde.
Tegenwoordig is de gel echter cohesief, zodat zelfs indien er geen buitenlaag zou zijn, de gel toch bij elkaar zou blijven. Ze is zacht en buigzaam, maar niet vloeibaar.
De vormen en volumes van implantaten variëren sterk. Sommige zijn rond, terwijl anderen een druppelvormig profiel hebben. Er zijn tal van fabrikanten en chirurgen kunnen hun voorkeur hebben, maar zullen de opties bespreken met hun patiënten.
Hoewel er vele variëteiten beschikbaar zijn, zal naar onze mening een implantaat dat te groot is tot een minder natuurlijk resultaat leiden en zeer grote implantaten kunnen tot meer complicaties leiden.
De chirurgische techniek is eenvoudig. Via een kleine incisie wordt een pocket gemaakt achter de borst en de prothese ingebracht.
De meest voorkomende plaatsen voor incisie zijn (figuur 1):
In de buurt van de oksel
In de plooi onder de borst
Rond het tepelhof
Implantaten kunnen worden geplaatst via de navel, maar dit is technisch moeilijk en de resultaten zijn daarom vaak niet zo goed.
Deze procedure en de oksel incisie zijn eigenlijk alleen geschikt voor implantaten gevuld met een zoutoplossing. Als ze later gecorrigeerd moeten worden, zou de volgende incisie in de borstplooi of tepel moeten gebeuren.
Tepelhof incisies genezen goed, maar kunnen soms ook invloed hebben op het gevoel aan de tepel. Het is om deze redenen dat onze voorkeur gaat naar een incisie thv de borstplooi.
Het implantaat kan ofwel boven (figuur 2) ofwel onder (figuur 3) de borstspier geplaatst worden.
Als er genoeg borstweefsel en goede kwalitatieve huid is, wordt het implantaat best geplaatst onder de spier.
Wanneer de bovenliggende weefsel dun wordt het implantaat beter onder de spier geplaatst. Soms is een combinatie van deze twee plaatsen de beste manier om een goed resultaat te bekomen. De positie van de prothese heeft weinig invloed op het risico op complicaties.
Tot slot, zal een chirurg soms beslissen om een kleine afvoerbuis die door de huid gaat achter te laten om te voorkomen dat er zich een vochtcollectie vormt rond het borst implantaat. Dit zal na een of twee dagen verwijderd worden.
Vergroting door lipofilling
Met deze techniek worden vetcellen verwijderd uit een ander deel van het lichaam, verwerkt om ze te isoleren van hun omringende vloeistof en geïnjecteerd in de borst net onder de huid. Het belangrijkste voordeel is dat er geen vreemd materiaal dient geplaatst te worden en er aldus geen afstoting kan optreden.
Echter, niet alle cellen overleven de procedure en slechts ongeveer 40-60% blijft over.
Eens overleefd zal het een leven lang meegaan. Het nadeel is dat slechts een beperkte hoeveelheid kan geïnjecteerd worden bij elke gelegenheid. Rond 100-150cc is het maximum. Slechts zeer kleine littekens blijven achter waar het vet wordt weggenomen en waar het vervolgens geïnjecteerd wordt. Hoewel de techniek niet echt complex is, is het wel zeer tijdrovend.
De ideale patiënt voor deze procedure is een jonge vrouw met overtollig vet rond de buik of heupen die kleine borsten heeft en slechts een bescheiden borstvergroting wenst.
Vergroting gebruik makend van microchirurgische technieken
Onze ervaring op het gebied van borstreconstructie laat ons toe weefsel uit de bil of buik te gebruiken om volume toe te voegen aan de borst.
Een gedetailleerde beschrijving van deze technieken is beschikbaar in de sectie over reconstructie.
Kort samengevat kan een stuk huid en vet genomen worden uit de buik, de billen of de binnenkant van de dij, na losmaken van de bloedtoevoer. Dit wordt vervolgens weer aan een ander bloedvat nabij de borst vastgemaakt, zodat het getransplanteerde weefsel overleeft op de nieuwe bloedtoevoer.
Het grootste nadeel is dat dit een lange, complexe procedure is en een groot litteken thv de donor site achterlaat.
Het heeft echter het voordeel dat voldoende weefsel in één operatie kan bekomen worden om de beide borsten te vergroten met een volume tussen de 300 en 800 cc.
Het weefsel is lichaamseigen zodat geen afstoting zal plaatsvinden en het zal eveneens een leven lang zal meegaan.
De ideale patiënt voor deze aanpak zou een dame zijn die de tummy-tuck die wordt uitgevoerd op de donor site als een voordeel zou zien.
Dit is vooral het geval na meerdere zwangerschappen, gewichtsverlies of bij patiënten die de middelbare leeftijd bereiken.
Vergroting door externe expansie
Deze procedure was enkele jaren geleden populair.
Een externe expander werd geplaatst voor suctie aan de buitenzijde van de borst om aldus zo een vergroting te bekomen.
De resultaten bleken echter onvoorspelbaar en van korte duur en daarom wordt de techniek tegenwoordig nog zelden uitgevoerd.
Borstvergroting in combinatie met een borstlift
De details van een borstlift werden reeds eerder beschreven.
Het laat toe de positie van de tepel te verplaatsen en het implantaat wordt ingebracht via het verticale litteken van de mastopexie.
De combinatie van een borstvergroting en een borstlift is de ideale oplossing voor afzakkende, kleine borsten, maar het is niet zo eenvoudig als het lijkt.
Het is technisch een meer veeleisende procedure dan elke component op zich.
Het kan moeilijk zijn om een aangename vorm en symmetrie te bekomen. Extra littekens langs de verticale lijnen en rond de tepel dienen eveneens in overweging genomen te worden.
Ziyaretçi Yorumları
Bir Yorum Yazın